و این چنین   

چه بی جهت  

تمام لحظه های شب  

      در انتظار نور تو  

                   سیاه شد  

چه بی جهت   

       تمام آن امیدها  

                     تباه شد  

چه بی جهت  

       در انتظار لحظه ای  

       که پرده ها بر افکنی  

                     غریو ِ حبس در گلو  

                                      به جای داد ، آه شد  

چه بی جهت    

       پرنده بر فراز آشیان خود ، شکار شد  

و چاله ، چاه شد  

تباه شد  

سیاه شد  

و این چنین چه بی جهت  

         حقوقمان ، به باد رفت  

                       و نام آنچه ماند بر سرم  

                                               کلاه شد  

چه بی جهت  

     نگاه من ، پراز جنون ِ انتظارِ بامداد  

                                 اسیر دام ماه شد  

چه بی جهت  

چه بی جهت  

تمام من  

    تمام تو  

        تمام ما  

            تمام شد... 

         2/4/90

اسم شهرستان پاسارگاد در تقسیمات رسمی کشوری شهرستان مادر سلیمان است . در ابتدای شهر هم تابلویی نصب شده که رویش نوشته شهر مادر سلیمان . راهنمای ما در ابتدای بازدید اشاره کرد که عده ای بر این عقیده اند که این آرامگاه ( مقبره کوروش ) در واقع آرامگاه مادر سلیمان نبی است . ما هم گفتیم چشم و رد شدیم تا رسیدیم به این ستون . راهنما گفت : روی این ستون به سه زبان نوشته شده است من کورورش پادشاه هخامنشی هستم . پرسیدم اگر این نوشته اینجاست و قابل خواندن هم هست ، پس ماجرای مادر سلیمان چیست؟ راهنما گفت : در زمان حمله اعراب ایرانیان ذکاوت به خرج دادند و از آنجا که می دانستند در صورت احراز هویت این آرامگاه به یک پادشاه غیر مسلمان ( و به قول اعراب کافر و طاغوت ) ، بنای آن توسط اعراب نابود می شود آن را به مادر سلیمان نسبت دادند تا از خرابی در امان بماند . گفتم : خب . درست . اما حالا که سالها از سلطه اعراب گذشته دیگر چرا روی این اسم تاکید می کنید؟ راهنما سرش را نزدیک گوشم کرد و آرام گفت : خطر جاهلیت هنوز باقی ست !

"یکی"  بود ،  "یکی"  نبود  

قصه ی  "ما"  به سر رسید

جنازه ای روی زمین 

۴۵ دقیقه 

هزاران دوربین 

هزاران لبخند 

جنازه ای بالای دار 

۴۵ دقیقه 

هزاران دوربین 

هزاران لبخند